شاید خیلی از شما به واسطه انتخابات ریاست جمهوری امریکا در دور گذشته با میت رامنی آشنا باشید. اما ممکن است این امر برای شما جالب باشد که این مدیر کهنه کار دنیای کسب و کار و سیاست مدار فعلی عمر حرفه ای خود را به عنوان یک مشاور مدیریت شروع کرد. رامنی ابتدا پس از فرق التحصیلی از دانشکده مدیریت هاروارد وارد شرکت گروه مشاورین بوستن شد و پس از چندی به شرکت بین و شرکا پیوست و نهایتا مدیرعامل این شرکت مشاوره شد.

رایزنی رامنی در سال ١٩٩١, زمانی که شرکت اوضاع مالی خوبی نداشت و رامنی مجبور شد برای مذاکره با شرکای شرکت به سراسر دنیا سفر کند, در موفقیت این شرکت در سالهای بعد به شدت موثر بود. پس از بین و شرکاء رامنی ی شرکت جدید با نام شرکت سرمایه گذاری بین تاسیس کرد و تا زمانی که به عنوان فرماندار ماساچوست انتخاب شد مدیر عامل این شرکت جدید بود.

 

ویدیویی که در این پست برای شما انتخاب کرده ام از این جهت جالب است که در ان از رامنی راجع به تیپ افرادی که شرکت های مشاوره مدیریت استخدام می کنند سوال می شود و من هم حرف او را تا حدی در این خصوص قبول دارم. معمولا شرکت های مشاوره مدیریت بر خلاف شرکت های معمولی آنقدر به اینکه فرد به لحاظ روحی با سازمان هماهنگ باشد فکر نمی کنند: چون خیلی از افرادی که به مشاوره مدیریت رو می آورند پس از چند سال به خاطر حجم بالای کار و مسافرت زیاد این شرکت ها را ترک می کنند, آنها بیشتر دنبال این هستند که فرد بسیار باهوش باشد و با مسائل تحلیلی احساس راحتی کند.

بر خلاف این موضوع شرکتهای معمولی بیشتر دنبال فردی هستند که با فرهنگ سازمان نزدیک باشد, احساس غرور و راحتی با شرکت جدید بکند و به سازمان و رشد آن بتواند کمک کند.

به نظر شما این دیدگاه ها هر دو درست هستند؟ نظرتان چیست؟